Karaca Dağ

Karaca Dağ, Güneydoğu Anadolu Bölgesinin yaklaşık olarak ortasında, Diyarbakır havzası ile Şanlıurfa Platosunu kuzey-güney doğrultusunda ayıran sönmüş yanardağ. En yüksek yeri 1952 m'dir. Karacadağ volkanı akışkan lavların oluşturduğu kalkan yanardağ yapısındadır.120 km çapa, 8000 km²'lik alana sahiptir. %2 gibi oldukça düşük yamaç eğimine sahiptir. Bazaltik lavlardan oluşur. Püskürmeler üç farklı dönemde olmuştur. Karacadağ; Diyarbakır, Şanlıurfa ve Mardin illerinin topraklarına yayılır.

Volkan üst miyosende faaliyete başlamış, zamanımızdan 100.000 yıl öncesine kadar lav püskürtmüştür. Karacadağ'ın oluşmasında Arap levhasının Anadolu Levhasına yaptığı baskı temel nedendir. Dağın Diyarbakır'a bakan kısmı ince de olsa toprak bulunduğundan tarıma uygun, diğer alanları irice taşlı olduğundan tarıma uygun değildir. Dağ yoğun olarak hayvan otlatmada kullanılmaktadır.

Karacadağ çevresinde step iklimi hakimdir. Yazlar sıcak ve kuraktır. Kışlar soğuk ve yağışlıdır, en faza yağış kışın düşer. En çok yağışın kışın, en az yağışın yazın olduğu Akdeniz yağış rejimi etkilidir. Yakın yıllara kadar üzerinde ormanlar daha fazla iken günümüzde ancak kuytu alanlarda kalmıştır. Meşe, Çitlembik, Alıç, Menengiç, Ahlat, Dişbudak arazide görülen ağaç türleridir. 1400 m yüksekliğinden sonra ağaç türleri görülemez, geven ve pişik geveni ortamı kaplar.